Een beleid opzetten

Onderzoek heeft uitgewezen dat ongeveer de helft van de gevangenispopulatie vertrouwd is met illegale drugs en dat het gevaar voor beïnvloeding van de andere helft zeer groot is.

Risicofactoren zoals stress en verveling als gevolg van detentie vormen een gevaar voor niet-verslaafde gedetineerden. Zij kunnen naar drugs grijpen als antwoord op hun problemen. Doordat meer mensen drugs gaan gebruiken in de gevangenis, ontstaat een drugmarkteconomie. Dit zorgt voor heel wat overlast en onveiligheidsgevoelens, zowel bij de gedetineerden als bij het personeel.

We gaan ervan uit dat de vraag naar en het aanbod van drugs in de gevangenis zo laag mogelijk moet gehouden worden. Een drugvrije gevangenis is echter een utopie. Een goed hulp- en dienstverleningsaanbod in detentie is dan ook noodzakelijk.

Zowel een preventief als een hulpverleningsaanbod zouden een plaats moeten krijgen. Wetenschappelijk onderzoek toont onder meer aan dat cognitieve gedragstherapie en het model van de therapeutische gemeenschap effectief werken in een detentiecontext.

VAD werkte de ondersteuningsmap Een alcohol- en drugbeleid in de gevangenis uit.

Voor ondersteuning bij het uitwerken van een beleid in de gevangenis kan u terecht bij de regionale preventiewerkers van de Centra voor Geestelijke Gezondheidszorg.

Een goed beleid in detentie dient gevolgd te worden door een goede (na)zorg. Gedetineerden kunnen hiervoor terecht bij het 'Centraal Aanmeldingspunt' (CAP) van de Vlaamse Vereniging voor Behandelingscentra Verslaafdenzorg (VVBV). Gedetineerden die een behandeling wensen na hun detentie hoeven niet meer alle centra aan te schrijven op zoek naar een beschikbare plaats, maar kunnen een wekelijkse gezamenlijke consultatie raadplegen in de gevangenis die hen naar een geschikte en beschikbare behandelplaats, ambulant of residentieel, verwijst.
Op iDA-web vindt u een volledig overzicht van de alcohol- en drughulpverlening.